Behoefte is behoefte niet meer

 

Het is half
acht ‘s avonds. Buiten staat de geparkeerde taxi, alweer de laatste centjes
uitgegeven. Voor de deur ontstaat er een gevoel in mijn buik, ‘het komt eraan’.
Thuis aangekomen moet ik ineens verschrikkelijk gaan poepen. Het gevoel in mijn
buik wordt steeds heviger en zwaarder.

Rennend met
mijn wiebelende sigaret tussen mijn lippen ren ik door de gangen richting de
badkamer. Ik houd geen rekening met de spullen die in de weg staan. Shit! Alsof er een slang in mijn broek wiebelt,
betast ik mijzelf totdat ik mijn mobiel voel. Niks, achtergelaten aan de powerbank zoals gewoonlijk.

Terwijl mijn
mobiel langzaam oplaad, laat ik mijn broek zakken. De grote boodschap had
duidelijk wat lucht nodig en het duurt niet lang voordat het monster is
vrijgekomen. *splons* Daar gaat de eerste kogel, de impact zorgt ervoor dat
druppels in aanraking komen met mijn kont. Mijn linker hand glijdt naar mijn
broekzak. Niets. Mijn rechterhand glijdt naar mijn broekzak. Weer niets.

Oh ja, het is
nog aan de powerbank. Ik leun rustig
achterover. Poepen gebeurt in stilte, maar plots word ik bang. Wat is dit voor
een gevoel? Hoe moet ik mij nu vermaken? Naar wat zoek ik eigenlijk? Afleiding.
Mijn analyse-mode gaat aan. Ik kijk overal rond mij heen, opzoek naar iets dat
mij bezig kan houden tijdens het poepen. Als het aan mij ligt kan ik rustig 1
uurtje op de wc zitten, maar zonder mobiel? Het enigste wat ik zie zijn de
typische tijdschriften en een klein prullenbak gevuld met gebruikte
maandverband.

In me hoofd
denk ik om met mijn broek op me mijn enkels terug te lopen naar mijn kamer en
mijn mobiel mee te nemen naar de wc. Maar dat wordt het dus niet want zo
wanhopig ben ik toch ook weer niet. Ik blijf lekker zitten, maar ik ben wel
onrustig. Vanaf mijn 8ste ben ik in bezit van een mobiel. Ik heb
altijd entertainment gehad tijdens het poepen. Eerst Tetris, vervolgens kwamen
er geavanceerde spelletje en de laatste jaren kijk ik gewoon naar youtube tijdens mijn behoefte. Het feit
dat je rustig kan doen wat je moet doen en een video kan kijken tegelijkertijd
is toch geweldig.

Wat deed men
vroeger? Wat was het vermaak van de vorige generatie? Ik hou ervan om te poepen,
maar ik schaam me als ik besef dat ik het niet zonder mijn mobiel kan doen. Uiteindelijk
komt het laatste gedeelte uit mijn endeldarm, een groot bruin monster komt
tevoorschijn. Ik ben klaar. Ik sta op en teleurgesteld flos ik het wc-papier
door. De generatie van nu is het gewoon geworden om te poepen met aanwezigheid
van een mobiel, zelfs ouderen doen dit ook. Niemand kan zich meer herinneren
hoe het vroeger was. Behoefte is behoefte niet meer.